రాత్రిపూట

telugu sex stories boothu kathalu భార్యా భర్తలే స్వపక్ష, విపక్షాలైనప్పుడు, వాళ్ళిద్దరు మధ్య జరిగే యుద్ధం గెలుపు, ఓటములకు అతీతంగా కాక, ఒకరిని గెలవాలని మరొకరు తమ ఉఛ్వాస, నిశ్వాసాలను ఆయుధాలుగా ధరించి నఖక్షతాలను, చుంబనక్షతాలను అస్త్రాలుగా సంధించి, అలసిసొలసి, అన్నీ మరచి, ఆదమరిస్తే… మురిసి, మెరిసి శరీరాలను స్వాంతన పరిస్తే… రాత్రికి మాత్రం రాజీలు పడే దంపతుల సంబరాలెలా ఉంటాయో… ఏమో…! ఓ ప్రియమైన రాత్రీ…! ధాత్రిలో నువ్వో గొప్ప మజిలీవి!

అది ఒక స్లమ్ ఏరియా… ఉదయం పది గంటలు.

అక్కడక్కడా విసిరిపారేసినట్టు గుడిసెలు, అక్కడే గుడిసెలో అరుపులు వినిపిస్తున్నాయి. “రత్తీ… ఒసే నా పెళ్ళాం … రావే… బేగిరావే… నేను సారాసీస నోట్లో ఎట్టి గంటయింది. సీకులు తెమ్మంటే… గుడిసెలో తొంగుంటావేంటే…” అరుస్తున్న వ్యక్తి ముత్యాలు. అక్షరాల రత్తాల మావ ప్లస్ మొగుడు.

రత్తికి మండింది.

బయటకు పరుగెత్తుకొచ్చి, తూలుతోన్న మొగుడి వేషం చూసింది. “తాగుబోతు సచ్చినోడు… ఇంట్లో బియ్యం నిండుకున్నాయని చెబితే… అట్లాగే తెస్తానని చెప్పి ఆ డబ్బులెట్టి సారా తాగొస్తావా? నీ మొహానికి సీకులక్కటే తక్కువ… బుద్ధి తెల్వక నిన్ను ప్రేమించి మనువాడేనే అదీ… అదీ… నా తప్పు…” అంటూ ముక్కు చీదింది.

“ఏంటే… పేలుతున్నావు… వళ్ళు చీరేస్తా… ఈ ముత్యాలంటే చుట్టూ వున్న మూడు పేటలకు హడల్… ఏదో పేమించేసాను కదానని… కాణీ కట్నం లేకుండా పెళ్ళి చేసుకుంటే… నన్నే మాటలంటావే… పైగా నా పేణంలాంటి సారా తల్లిని తిడతావా? నిన్నూ..” అంటూ తూలుతూ వచ్చి రత్తి వీపును వంచి దబదబా నాలుగు బాదుళ్ళు బాదాడు.

రత్తాలు ఏడుపు అందుకుంది.

గుడిసెల్లోని జనాలు ఇది మామూలే అన్నట్లు మౌనంగా వున్నారు. ఆ ఏరియాలో ఇలాంటి తగవులు ప్రతి రోజూ మామూలే.

ముత్యాలు రత్తాలుని కొట్టి… కొట్టి… ఓపిక సచ్చి, తూలుకుంటూ మళ్ళీ సారాకొట్టువైపు వెళ్ళిపోయాడు.

ఉదయం పదిన్నర.

ఓ మధ్య తరగతి కుటుంబాలుండే కాలనీ అది.

కోటి ఆశలను, కోటి కోరికలను ఊహల్లో తీర్చేసుకుంటూ, ఓ పక్క మధ్య తరగతి మందహాసాన్ని, మరోపక్క అవసరాల శుష్కహస్తాన్ని ధరించి, భరించే ఆ కాలనీలో ఓ ఇంట్లో…

“అంటే నన్ను ఇప్పుడేం చేయమంటావు? తెచ్చిన జీతం మొత్తం నీ చేతుల్లోనే పోస్తున్నాను. నా కాళ్ళకున్న చెప్పులు చూడు… దీనంగా నా వైపు చూస్తూ, ‘నాకెప్పుడు విశ్రాంతి ప్రసాదిస్తావు’ అంటున్నాయి.

రోజూ ఇదే షర్టు వేసుకెళ్తుంటే నావైపు కాందిశీకుడ్ని చూసినట్టు చూస్తున్నారు. రామారావు బరస్టయిపోతూ అన్నాడు.

“అనండనండి… అన్నీ అనండి. నేనేమైనా కళాంజలి పట్టుచీరలు కొనమని అడిగానా? సిద్దీ జ్యూయలర్స్ లో బంగారు ఆభరణాలు అడిగానా? ఎప్పుడో పండక్కి మాత్రం కాటన్ చీరడిగాను అందర్లా… అందరి మొగుళ్ళలా నా మొగుడూ మూరెడు పూలు తీసుకు రాకపోయినా నోరుమూసుకుని ఊరుకుంటున్నాను. నేనింత ఇదిగా, ఇంత ఒద్దికగా కాపురాన్ని నెట్టుకు వస్తోంటే నన్నే అంటారా? భార్యలంటే మీ దృష్టిలో అన్నీ భరించేదని, అంతేగా…” అంది శిరీష.

“అబ్బబ్బ… ప్రతీ దానికి పెడర్థాలు తీస్తావు. నీకేం కావాలి? ఓ కాటన్ చీర… దానికెంతవుద్ది… రెండొందలు… దానికి నేనేం చేయాలి? నా తలని తీస్కెళ్ళి ఏ మార్వాడీ కొట్లోనో పెట్టి నీకు చీర పట్టుకు వస్తాను. సరేనా?” కస్సుమన్నాడు రామారావు.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *